Día 23-> A final

ALEMAÑA 0-1 ESPAÑA-> 44 ANOS DESPOIS, ESPAÑA CORÓASE EN VIENA

Hoxe é un día para a historia do noso fútbol. España, a España de Luis, a dos xogóns, a do toque e a que deslumbrou a media Europa rompeu todos os tópicos e coronouse como campión alzando a Copa ao ceo de Viena.

O partido no Ernst Happel comezou cunha dura presión alemana, a que España non soubo contrarrestar con facilidade nos primeiros 15 minutos do encontro. Entón os afeccionados da Vermella desesperaban vendo como Sergio Ramos regalaba unha ocasión clara a Klose ou como Ballack superaba a Puyol pero os alemanes non tiveron nestas 2 xogadas a efectividade de sempre. Pero pronto España colleu a manixa do partido, desde que Marcos Senna comezou a impoñer a súa lei nesa medular. España combinaba e Iniesta mandou un centro envelenado que tras tocar en Mertesacker casi se cola na porta de Lehmann, que se tivo que emplear a fondo. Despois España creceuse e Torres enviou un cabezazo ao pao, pero iso era simplemente un aviso. Porque Torres pelexou con todo un pase de Xavi, gañoulle en velocidade a Lahm e picoulla por encima a Lehmann. Toda España empurrou esa vaselina que se colou pasenillamente nas mallas. España golpeaba primeiro, pero quedaba demasiado. No que quedaba de primeira metade España seguiu apostando polo mesmo, non se meteu atrás e os duros alemanes simplemente buscaron a tángana pero o único que conseguiron foi un discutido cartón marelo para Iker Casillas.

Na reanudación esperabamos unha presión alemana importante, pero España sacou uns minutos moi bos de fútbol para ter as mellores ocasións do partido. Sergio Ramos fixo practicamente de dianteiro centro en varias ocasións pero non era o día, de cara ao gol, do de Camas. Torres tamén a tivo, pero o 9 do Liverpool non se conseguiu acadar o segundo. España perdoaba e Alemaña contestou cun dereitazo de Ballack que rozou o pao da meta de Casillas. Pero España non se atemorizou e dende entón non sufriu máis, buscando o segundo que sentenciara por completo aos alemáns. Lehmann fixo un paradón nun remate de cabeza nun saque de falta, e pouco despois Frings sacou coa rodilla e baixou paos un tiro de Xavi, que ben puido ser o segundo. Quedaban 20 minutos pero Alemaña xa tirou a toalla e España dispuxo de dúas clarísimas. Torres fallou antes de ser cambiado por Güiza e nunha das mellores xogadas da Vermella Güiza asistiu de cabeza para que Senna empurrara, pero o do Vilarreal non chegou por centímetros. Algúns como Villa no banco, mordían as uñas polos nervios, pero ninguén moveu o marcador do Pratter de Viena e cando o árbitro pitou toda España berrou de ledicia.

Pouco despois Casillas levantou a Eurocopa. E comezou a festa, a pé de campo, unha festa que continuou no vestiario, en Innsbruck e na chegada a España cun paseo triunfal ata a praza dos xogóns. Porque nesta Eurocopa gañou o bo xogo, o de toque, o español. Para rematar a faena España recibiu case todos os galardóns. O "Guaje" Villa foi o pichichi desta Euro con 4 goles, Iker Casillas o menos goleado e Xavi o mellor xogador de todo o torneo. O fin de festa en Austria foi precioso, unha terra da que nunca nos esqueceremos porque moitos hoxe vimos a primeira Euro para o noso país.

Un saúdo.