Día 24-> A análise

Rematou a Eurocopa de Austria e Suíza, unha Euro entrañable que comezou con paisaxes idílicas e que deixounos grandes momentos de bo fútbol combinados con grandes emocións. Foi a Euro do fútbol bonito, do de sempre. Esta Euro devolveunos con creces o que nos quitou a de Portugal coa vitoria dunha rácana Grecia.

Para a historia quedarán os finais dos encontros de Turquía, a revolución rusa ante holanda, o toque e máis toque de España, a decepción de Francia e de Portugal, a fé turca, a solidez alemana e sobre todo que os nosos foron os campións

Tamén demostrou que o fútbol é xusto gañando a mellor, España. Demostrouno dende o primeiro día arrasando dende o comezo e gañando todos os partidos con xustiza. Sempre recordaremos varias cousas desta Euro. Os goles de Villa nun comezo fulgurante da Euro, os épicos penaltis ante Italia cun gran Iker Casillas, as bágoas do "Guaje" tras lesionarse na semi ante Rusia, pero tamén recordaremos con agarimo o repaso aos de Hiddink na segunda metade e o "Guaje" celebrandoo a pata coxa. Da final quedarémonos co gol de Torres, o sucesor de Marcelino e co gran momento onde Iker levantaba o trofeo como un héroe. Así como os preciosos xestos ao rematar o encontro de Palop coa camiseta de Arconada ou de Sergio Ramos recordando a Antonio Puerta.

Ao mesmo tempo tamén as imaxes da celebración quedará grabada das nosas retinas. Os xogadores saíndo do vestiario en calzóns, Fábregas recomendando a afección que se emborracharan ou Villa collendo o micrófono para decir que esa era, en directo dende Viena a celebracións dos "putos" campións. O recibimento en Colón foi espectacular e os xogadores tamén demostraron dotes de humoristas, sobre todo Pepe Reina que fixo unha sublime presentación de todos os seus compañeiros.

Mención aparte merece Luis Aragonés que fixo un grupo, unha piña, sen medo a nada que creeuse que podía gañar esta Euro e tanto o desexaban que o conseguiron. Agora Luis marcharase, pero pola porta grande con todos os afeccionados pedindo que se quede. Pero coa satisfacción de facer algo grande e de deixar moito traballo feito para o seu sucesor. O manteo dos seus xogadores xunto cos seus cánticos mostran o cariño que lle tiñan ao seu míster.

Eu paseino moi ben nesta Euro, bastante mellor que na de Portugal. Espero que vos gustara este traballo día a día no blog no que puxemos todas as gañas para intentar estar a altura, a altura desta gran Euro. Espero que nos atopemos de novo para o 2010, en Sudáfrica e que de novo "eses tolos baixiños", que tantas alegrías nos deron neste xuño máxico, fagan algo moi grande.

Un saúdo.